วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2566 นายชัชวาลย์ ฉายะบุตร ผู้ว่าราชการจังหวัดลำปาง นายวันชัย เกตุแก้ว นายอำเภองาว นายชาตรี ธินนท์ พัฒนาการจังหวัดลำปาง ลงพื้นที่เยี่ยมชมสะพานแขวนข้ามลำน้ำแม่งาว หรือ"สะพานโยง" อ.งาว จังหวัดลำปาง หาแนวทางการพัฒนาและจัดกิจกรรมด้านการท่องเที่ยวกระตุ้นเศรษฐกิจ สร้างรายได้ให้กับชาวลำปาง

สะพานโยงสัญลักษณ์อำเภองาว เมื่อปี พ.ศ. 2458 กรมทางหลวงแผ่นดินได้มีการขยายสร้างถนนพหลโยธิน ช่วงจังหวัดลำปางไปยังจังหวัดเชียงราย เมื่อสร้างถนนมาถึงอำเภองาว ซึ่งมีแม่น้ำขวางกั้นอยู่ จึงได้ดำเนินการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำงาวขึ้นที่บ้านน้ำล้อม ตำบลหลวงใต้ ข้ามมายังตลาดบ้านหลวงเหนือ ตำบลหลวงเหนือ เป็นสะพานเหล็กแขวน มีเสากระโดงสองฝั่งใช้รอกดึงสายโยงไม่มีเสากลาง พื้นสะพานเป็นหมอนไม้วางบนรางเหล็กเหมือนรางรถไฟ ปูพื้นด้านบนด้วยไม้ ความกว้างของสะพาน 4 เมตร ยาว 80 เมตร เสากระโดงสูง 18 เมตร ผู้ออกแบบก่อสร้างโดย นายช่างเยอรมัน ผู้ควบคุมการก่อสร้างโดย ขุนเจนจบทิศ และหม่อมเจ้าเจริญใจก่อสร้างก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2469 สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2471 ใช้เวลาการสร้าง 18 เดือน “สะพานข้ามลำน้ำงาว” เป็นสะพานแขวนแห่งแรก และมีเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย​

สำหรับอำเภองาวนั้น เป็นอำเภอที่มีบริเวณชายแดนติดต่อกันถึงสามจังหวัดได้แก่ จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ และจังหวัดลำปาง ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 83 กิโลเมตร จากตัวเมืองพะเยาประมาณ 50 กิโลเมตร และจากตัวเมืองแพร่ประมาณ 89 กิโลเมตร เป็นอำเภอที่มีธรรมชาติที่สวยงาม เช่น น้ำตกแม่แก้ , น้ำตกเกาฟุ , สะพานแขวนข้ามลำน้ำแม่งาว ซึ่งเก่าแก่ และมี 1 เดียวในประเทศ , อุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท , หล่มภูเขียว และวัดจองคำ เป็นต้น